Όταν ο πασοκισμός ενώνεται με τον «αναρχο»-κομμουνισμό

Σύντομος σχολιασμός του βιβλίου ΠΟΙΑ ΕΥΡΩΠΗ: Διάλογος για το Μάαστριχτ, εκδοθέν το 1993:
Σε αυτό το βιβλίο ο αναγνώστης θα μπορούσε από το 1993 ακόμη να διαβάσει ξεκάθαρα τις θέσεις όλης της αριστεράς, των σοσιαλδημοκρατών αλλά ακόμη και των τροφίμων του ιντιγίδια που μοιράζονται την ίδια ρητορική με τον Τσοχατζόπουλο. Ενδεικτικά θα αναφέρω μερικά αποσπάσματα.
Ο Φράγκος Ζακ Ντελόρ είχε δηλώσει ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερο επίτευγμα από τη σοσιαλδημοκρατία. Ο Σταύρος Πάνου στο δικό του απόσπασμα αναφέρεται στη δική του φιλοδοξία να μη μείνει η ενωμένη Ευρώπη στο πρότυπο μιας απλής κοινής αγοράς, αλλά να δοθεί έμφαση και στην «αλληλεγγύη προς τα μέλη της» και στη «συνεχή μείωση της κοινωνικής και οικονομικής διαφοράς μεταξύ των διαφόρων περιοχών της» μιλώντας και για εξάλειψη της πείνας (πάντα μέσω του σοσιαλιστικού αναδιανεμητικού κράτους). Ζητάει, δε, την επικράτησι αλληλεγγύης, δικαιοσύνης, πολιτισμού και ανθρωπιάς, λέξεων που χρησιμοποιούνται από την αριστερά για να υπονοήσουν έναν ανελέητο εξισωτισμό και συντριβή της ατομικής πρωτοβουλίας. Ο κύριος Πάνου θέλει ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ Ευρώπη και νιώθει ότι η κοινή αγορά είναι μία επιφανειακή προσέγγισις του ευρωπαϊκού οράματος, φυσικά εννοώντας ότι το βάθος του οράματος θα διδόταν μόνο με τη μετατροπή της Ε.Ε σε ένα υπερ-κράτος Λεβιάθαν στα πρότυπα του αμερικανικού, με την προσθήκη του σκανδιναβικού σοσιαλισμού σε πανευρωπαϊκή κλίμακα. Ο κύριος Πάνου καταλήγει στο ότι είναι ανάγκη να επικρατήσει μια ανθρωπιστική Ευρώπη, που στην αριστερή ορολογία σημαίνει πιο σοσιαλιστική σαφώς και λιγότερο ελευθεριακή.
Ο Κωνσταντίνος Σημίτης μιλούσε υπέρ μιας οικονομικής και νομισματικής ενώσεως, δηλαδή ενός πανευρωπαϊκού αντι-ελευθεριακού κρατικού μονοπωλίου στους τομείς της οικονομίας και της παραγωγής νομίσματος (δηλαδή να δοθεί η δυνατότητα παραχάραξης σε μια ενιαία πανευρωπαϊκή γραφειοκρατία), καθώς και υπέρ μιας κοινής εξωτερικής πολιτικής, που θα μπορούσε να σημαίνει την de facto μετατροπή της Ε.Ε σε μία συμμαχία που θα επεμβαίνει διεθνώς με τρόπους ανάλογους του ΝΑΤΟ. Αναφέρεται στο δικό του κείμενο με εξευγενισμένη ορολογία στην προσπάθεια «σύγκλισης» των οικονομιών, που στην ουσία σημαίνει τη βίαιη εξίσωση όλων στον οικονομικό μέσο όρο, ένα καθαρά σοσιαλιστικό ιδανικό. Από τότε ακόμη υποστήριζε την αποπεράτωση των κρατικών δαπανών του ευρωπαϊκού υπερ-κράτους. Επίσης, με ένα ύφος που θα ζήλευε ο Λίνκολν, ανέφερε ότι ο δρόμος της ευρωπαϊκής ενοποίησης είναι άνευ επιστροφής παρομοιάζοντας την Ευρώπη με ένα τρένο στο οποίο μόνη επιλογή του επιβάτη είναι το βαγόνι. Έβλεπε θετικά την αύξησι των αρμοδιοτήτων της Ενώσεως σε τομείς όπως της εκπαιδεύσεωςω (όπου προφανώς θα γινόταν πανευρωπαϊκή προπαγάνδα υπέρ του ευρωπαϊκού οράματος, όπως και έγινε), της καταρτίσεως (όπου θα επιβαλλόταν ενιαίο νομικό πλαίσιο στην αγορά εργασίας, πάντα σε βάρος της ατομικής πρωτοβουλίας όπως και έγινε), της έρευνας (όπου μέσω φορολογικής ληστείας μισθώνονται στρατοί επιστημόνων που έχουν κάθε λόγο να στηρίζουν την ύπαρξη μηχανισμών που θα διαιωνίσουν την ύπαρξή τους), του περιβάλλοντος (όπου υφίσταται φοροκαταιγίδα με πρόσχημα την προστασία του και με πολλά ολιγαρχικά συμφέροντα να κινούν τα νήματα υπέρ αυτής της πολιτικής), της υγείας (όπου η κρατική παρέμβασις αυξάνει τις τιμές της και μετά οι σοσιαλιστές υποστηρίζουν με θράσος ότι αυτό οφείλεται στην ύπαρξη ατομικής πρωτοβουλίας στον τομέα της υγείας) και της προστασίας του καταναλωτή (όπου σαφώς υφίστανται πλήγμα μόνο ιδιώτες και όχι κράτη, όταν τα κράτη προσφέρουν ελαττωματικές υπηρεσίες διαρκώς και χωρίς κυρώσεις). Για τον Κωνσταντίνο Σημίτη ο ευρωσκεπτικισμός της Βρετανίας ήταν μεγάλο πλήγμα. Πράγματι, κάθε συνεπής σοσιαλιστής πρέπει να τίθεται κατά της εκάστοτε απόπειρας περιορισμού του ευρωσοσιαλισμού.
Ανάμεσα στους συγγραφείς του σχολιαζόμενου βιβλίου τη μεγαλύτερη εντύπωση μας προκαλεί ο Άκης Τσοχατζόπουλος, του οποίου η ρητορική θα μπορούσε να γραφεί αυτούσια στο Indymedia και να εισπράξει θετικά σχόλια από αυτοαποκαλούμενους «αναρχικούς»
Πιο συγκεκριμένα, ο Τσοχατζόπουλος υποστήριζε (και σαφώς υποστηρίζει και σήμερα) μια ολοκληρωτική αύξησι του ευρωσοβιετικού υπερκράτους με σκληρότατο έλεγχο στους τομείς της υγείας, της εκπαιδεύσεως, του «πολιτισμού», της βιομηχανικής πολιτικής, αλλά και με αύξησι της υπερκρατικής δραστηριότητας σε τομείς όπου ήδη από το 1993 υπήρχε παρέμβασις, όπως της έρευνας, της τεχνολογίας και του περιβάλλοντος. Φυσικά στον τομέα της τεχνολογίας δεν υπήρχε ποτέ πρόθεσις να γίνει κάποια κερδοσκοπική ανακάλυψη που θα καταστήσει την ευρωπαϊκή έρευνα βιώσιμη άνευ φόρων. Η πραγματική πρόθεσις είναι η ληστεία μέσω φόρων και να τραφούν οι στρατιές επιστημόνων που σίγουρα θα στήριζαν το ευρωσοβιετικό καθεστώς, σαν κάτι ανάλογο των ιερατείων των αρχαίων χρόνων. Για τον Τσοχατζόπουλο η μετάβασις στο υπερεθνικό κράτος συνέβη και συμβαίνει διότι ο σοσιαλισμός σε επίπεδο εθνικών κρατών έχανε την κεκτημένη του ταχύτητα και έπρεπε η σοσιαλιστική λαίλαπα να αλλάξει όχημα. Το όχημα που φαίνεται βιώσιμο στα μάτια της ευρωπαϊκής σοσιαλιστικής ελίτ είναι, φυσικά, το ίδιο όχημα που κυριάρχησε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, δηλαδή αυτό του ομοσπονδιακού υπερκράτους, με την απλή εισδοχή πιο σοσιαλιστικών στοιχείων, όπως αυτών του σκανδιναβικού σοσιαλιστικού μοντέλου. Ο ίδιος μιλούσε για μια ανάγκη «προσδιορισμού των αρμοδιοτήτων των εθνικών κρατών» εννοώντας κάτι πολύ πιο ζοφερό, δηλαδή τον περιορισμό αυτών και την απομάκρυνσι των πρώην εθνικών κυβερνήσεων από οποιαδήποτε λαϊκή αντίστασι. Στην ουσία κάτι τέτοιο είχε και έχει σκοπό να αποφευχθεί κάτι ανάλογο της Άνοιξης της Πράγας για να μη φανεί πλήρως ο καταπιεστικός χαρακτήρας του ολοκληρωτικού ευρωσοβιετικού υπερκρατικού μηχανισμού. Μέσα στη ρητορική του γίνεται συχνή αναφορά σε αποφυγή νεοφιλελεύθερων πολιτικών, πράγμα που θα έκανε «αναρχο»-κομμουνιστές να συμφωνούν ευθέως, ακόμα και αν σήμερα δηλώνουν ότι απέχουν πολύ από τους σοσιαλδημοκράτες.
Στην ουσία το βιβλίο αυτό αποτελεί ένα σχεδιάγραμμα των αυθαιρεσιών σε πανευρωπαϊκό επίπεδο που ακολούθησαν κατά τις επόμενες δύο δεκαετίες και συνεχίζουν να μαστίζουν κάθε κάτοικο της Ευρώπης
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s